Wilma Varkevisser, verpleegkundige Centrum voor Ongeplande Opname

Werken als verpleegkundige in een academisch medisch centrum; een loopbaan die er, wat Wilma Varkevisser betreft, één is vol diepgang en doorgroeimogelijkheden. De ambitieuze verpleegkundige maakt met haar werk op het Centrum voor Ongeplande Opname en een deeltijdstudie hbo-V volop gebruik van de mogelijkheden voor persoonlijke en professionele ontwikkeling die het LUMC biedt.

Want die doorgroei is heel belangrijk voor Wilma: “Ik zocht echt de diepgang in mijn werk. Dat ik de mogelijkheid heb om hier hbo-V te studeren en tegelijkertijd te werken was dan ook een van de redenen om bij het LUMC te werken.” Wilma vult verder aan: “Maar die extra diepgang drukt zich niet alleen uit in een nieuwe studie, het werk zelf is in een academisch ziekenhuis ook diepgaand en inhoudelijk uitdagend.” 

Werken in een academische omgeving
Wilma schetst wat die inhoudelijke uitdaging betekent en wat dat voor haar rol als verpleegkundige doet. “Doordat je op onze afdeling te maken hebt met zoveel verschillende (complexe) ziektebeelden, blijft het werk steeds uitdagend. Je ziet en leert veel meer en past je werk daarop aan. Samen met de artsen zoek je dus echt de diepte op. Mensen komen vanuit heel het land naar het LUMC voor specialistische behandelingen en voor specifieke artsen. Zo zijn we bijvoorbeeld voor feochromocytoom echt een kennisinstelling.” Feochromocytoom is een gezwel (adenoom) van het bijniermerg. “Onder andere deze patiënten worden specifiek op onze afdeling opgenomen. Bij zo’n complexe aandoening werk je heel nauw samen met de arts.” En om de kennis van die aandoeningen te krijgen en behouden volgen verpleegkundigen ook klinische lessen van artsen. “Je moet hier klinisch redeneren en het is dus echt nodig dat je hier goed in opgeleid wordt. Je ontwikkelt op de afdeling een goede klinische blik.” 

Unieke situaties
De complexe aandoeningen van patiënten plaatsen je als verpleegkundige in het LUMC ook in unieke situaties. “Zo bieden wij zorg aan patiënten met een (verdenking) van een virale hemorragische koorts. Dit betekent dat je, aangekleed in een speciale outfit, in een isolatiekamer te werk gaat.” Of dat eng is? “Nee”, zegt Wilma, “je bent zo goed beschermd. Bovendien doe je ook niks alleen. De kans op fouten is extreem klein door de uitgebreide training die we doen. En zelfs als ik een fout zou kunnen maken, is er iemand in de sluis die continu met me meekijkt en ingrijpt en me begeleidt in het oplossen van het probleem. Je oefent zulke situaties ook met artsen.” 

Diverse patiëntengroep
Die uiteenlopende ziektebeelden en unieke zorgsituaties maken ook dat de patiëntengroep divers is, zeker op het Centrum voor Ongeplande Opname, waar patiënten vanuit andere afdelingen naartoe doorstromen. “Die patiënten komen vanuit alle hoeken van het ziekenhuis, met name de Acute Opname Afdeling en de Medium en Intensive Care, elk met een andere aandoening. Dit maakt ook dat de communicatie met patiënten iedere keer totaal anders is. Je moet echt je communicatie met de patiënt vinden. Je wordt hier communicatief sterker van en leert met mensen omgaan.”

Voorlopig lijkt Wilma dus de uitdaging gevonden te hebben die ze zocht, maar daar blijft het niet bij als het aan de Leidse verpleegkundige ligt. “Ik zou graag in de toekomst nog een specialistische opleiding willen volgen, bijvoorbeeld tot verpleegkundige Medium Care, maar voorlopig heb ik mijn handen vol aan wat ik nu doe, en ik vind het echt heel leuk!”

Are you my next colleague?

Check out our vacancies  and apply for your next job!