Nadine van Duijn, NICU-verpleegkundige

Nadine van Duijn was net zeventien jaar oud toen zij startte met haar opleiding bij Defensie: “Hier heb ik eerst de Militaire basisopleiding en de onderofficiersopleiding gevolgd om vervolgens in ruim twee jaar opgeleid te worden tot verpleegkundige.” Nadat ze ruim tien jaar bij de Defensie gewerkt had, was ze toe aan een nieuwe uitdaging. Inmiddels is ze NICU-verpleegkundige bij het LUMC: “Ik wilde een dynamische baan waar ik mezelf als persoon kan verder ontwikkelen. Dat is zeker gelukt!”

Nadine was twintig jaar toen ze haar opleiding tot verpleegkundige afrondde bij Defensie. De jaren die volgden, werd ze meerdere keren uitgezonden, waaronder ook naar Haïti en Sint Maarten: “Ik ben naar veel oefeningen in het buitenland geweest. Mijn laatste standplaats was op Curaçao.” Hier kwam ze ook voor het eerst in haar carrière in aanraking met baby’s en kinderen. “Op Curaçao was ik als verpleegkundige verantwoordelijk voor de militairen, maar ook voor hun gezinnen. Zo werd ik in de nacht weleens gebeld als een baby ziek was.” Curaçao was ook de plek waar Nadine haar man ontmoette: “Voor hem ben ik naar Katwijk verhuisd. Mijn werk was toentertijd nog bij Defensie in Utrecht. De langere reistijd, maar ook mijn eigen ontwikkeling als verpleegkundige deed mij onder andere besluiten om verder te kijken.” Nadine sprak in haar omgeving iemand die op de Neonatale Intensive Care Unit (NICU) bij het LUMC werkte: “Diegene stelde mij voor om een dag mee te lopen. Die dag beviel me uitstekend, maar ik durfde op dat moment nog niet de stap te maken.” Na een aantal maanden werd Nadine door het LUMC benaderd: “Of ik nog interesse had in de opleiding tot NICU-verpleegkundige! Ik besloot te solliciteren en na mijn eerste gesprek werd ik na een half uur gebeld dat ik aangenomen was!”  

Wereld van verschil
Van militairen behandelen tot aan premature baby’s verzorgen; Nadine gaat iedere uitdaging aan. Het is namelijk een wereld van verschil, zo vertelt Nadine: “Bij militairen zeiden we altijd ‘één ampul, geen gelul’. Volwassen mannen wegen meestal rond de 90 kilo en een ampul is op een gewicht van 100 kilo berekend. Bij baby’s daarentegen gaat alles op gewicht. Je bent continu alles aan het berekenen voordat je überhaupt iets toedient.”

Spanning en sensatie
Je verwacht dat werken bij Defensie spannend is, terwijl Nadine eigenlijk meer spanning en sensatie ervaart sinds ze als NICU-verpleegkundige werkt: “Bij een baby op de NICU kan de situatie plotseling omslaan: een stabiele baby kan in een split-second kritiek worden.” Hoe Nadine hiermee omgaat? “Bij Defensie ben ik natuurlijk getraind om bij heftige situaties snel te handelen en rustig te blijven.” Maar ook tijdens haar opleiding tot NICU-verpleegkundige is ze hierin getraind: “Tijdens je opleiding begin je bij de basis waarbij je leert wat een gezonde baby is. Je werkt eerst drie maanden mee in GeboorteHuis Leiden en dan drie maanden in het Alrijne op de afdeling Neonatologie/Kinderafdeling. “Hier heb ik baby’s verzorgd die geen IC-status hadden, maar wel ondersteuning nodig hadden bij onder andere hun ademhaling of ze kregen antibiotica.” Daarna start je de opleiding, waarbij je leren en werken op de afdeling combineert.” Zo wordt Nadine tijdens haar opleiding gekoppeld aan twee begeleiders. “Ik had het geluk dat ik aan een pas afgestudeerde NICU-verpleegkundige en een ervaren NICU-verpleegkundige gekoppeld werd. Zo kon mijn ervaren collega mij alle ins- en outs vertellen met zijn bakken werkervaring als NICU-verpleegkundige, terwijl mijn begeleider, die pas drie jaar als NICU-verpleegkundige werkte, precies wist waar ik als ‘student’ tegenaan liep en mij heel goed alles kon uitleggen omdat het nog vers in haar geheugen stond. Zij kon mij tips en tricks geven.”

Dynamisch werk
Inmiddels heeft Nadine haar opleiding afgerond en is zij NICU-verpleegkundige. Wat haar werk zo bijzonder maakt? “ Verpleegkundigen op de NICU kennen de baby’s door en door. We zien ze, horen ze en zijn eigenlijk hun sprekers.” Zo staat Nadine niet alleen de kinderen bij, maar is zij er ook voor de ouders. “Je wilt de ouders goed begeleiden. Zij vertrouwen jou een stuk van hun leven toe. En soms weet ik meer van het kind dan de ouders zelf. Dat is verdrietig, maar op dat moment kunnen we ouders wel helpen met meer zelfvertrouwen   krijgen door onze kennis met hun delen.”

En verpleegkundigen delen niet alleen hun kennis met de ouders, maar ook met de artsen: “Hier op de afdeling werk je echt met elkaar samen. Zij luisteren naar ons. En dat maakt het voor ons ook makkelijker om naar elkaar toe te stappen en samen te werken.”

Word jij mijn nieuwe collega?

Bekijk onze vacatures en solliciteer naar jouw baan!