Jolanda Kuijt, senior kinderverpleegkundige

Jolanda heeft inmiddels drie studies succesvol afgerond, is onlangs gestart met haar vierde studie en werkt met veel plezier en passie als senior kinderverpleegkundige bij het Willem Alexander Kinderziekenhuis (WAKZ) in het LUMC: “Ik wilde altijd al verpleegkundige worden, maar had ook een klik met kinderen. Toen ik tijdens mijn eerste opleiding stage liep bij het WAKZ (toentertijd Kinderheelkunde) viel voor mij alles op zijn plek.”

Wat Jolanda zo bijzonder aan haar werk als kinderverpleegkundige vindt, is dat kinderen ziek binnenkomen, maar zodra het maar iets beter gaat kinderen gelijk opbloeien: “Kinderen zijn positief en blijven niet in het ziek zijn hangen. Dat vind ik zo ontzettend mooi om te zien en dat geeft mij energie.” Na haar mbo-opleiding Verpleegkunde besloot Jolanda dan ook te solliciteren bij het WAKZ. “Ze vonden me geschikt, maar nog wel te jong.” Jolanda besloot om een aantal maanden te werken op de afdeling Orthopedie. Na negen maanden ontving ze een mail van het WAKZ “Of ik nog wilde solliciteren!” Jolanda twijfelde geen moment en werd ook direct aangenomen. In april 2014 begon ze met voorwerken op de afdeling, waarna ze is september 2014 startte met haar tweede studie: de opleiding tot kinderverpleegkundige. “Als kinderverpleegkundige moet je veel algemene kennis hebben van verschillende specialismes. Je werkt met kinderen die bijvoorbeeld epilepsie, een reumatische aandoening of een breuk in de schedel hebben.” 

Ontdekken wat je leuk vindt
Het WAKZ bestaat uit twee subafdelingen: Bos en Strand. Op het Bos liggen kinderen van de kindercardiologie, thoraxchirurgie en algemene kindergeneeskunde. Op het Strand liggen kinderen voor stamceltherapie, hematologie en algemene kindergeneeskunde. Na haar opleiding tot kinderverpleegkundige heeft Jolanda op beide afdelingen zes maanden gewerkt. “Dit is een vereiste, want op deze manier kun je ontdekken wat je leuk vindt.” Uiteindelijk koos Jolanda voor de afdeling Strand: “Ik vond de intensieve zorg voor hematologische patiënten interessant.” Dit zorgde er ook voor dat Jolanda startte met haar derde opleiding; hematologie-verpleegkundige.

Simpele ingrepen vergt meer inspanning
Maar naast het specialisme hematologie, maakt het werk met kinderen en het contact tussen de verschillende patiënten het nog interessanter; “Een prik of zelfs het verwijderen van een pleister bij een tweejarige vraagt veel meer geduld, tijd en energie. Je haalt alles uit de kast om het kind op zijn gemak te laten voelen. En een uur later verzorg ik een jongvolwassen patiënt waar ik tussen de handelingen door gezellig mee kan kletsen.” Een andere uitdaging is dat Jolanda tijdens haar werk niet alleen met de kinderen te maken heeft, maar ook met de ouders en verzorgers. “Iedere ouder reageert anders op de situatie. Soms willen ouders zoveel mogelijk zelf voor hun kind zorgen, terwijl andere ouders dit liever uit handen geven.” Jolanda doet alles in overleg met de ouders: “Samen komen we eruit. We zorgen met elkaar voor het zieke kind.” En samen betekent de ouders en het hele medische team, dat bestaat uit artsen, pedagogische medewerkers, verpleegkundigen en andere ondersteunende medewerkers. 

En als kinderen voor langere tijd op de afdeling liggen, dan bouwt Jolanda niet alleen een band op met de patiënt, maar met het hele gezin. “Soms is het dan lastig als zij een tegenslag krijgen, dan leef je helemaal met hen mee.” Maar dat maakt Jolanda’s werk ook mooi: “Daardoor weet ik waar ik het voor doe. Als ik dit niet meer zou hebben, dan zou dat niet goed zijn.” 

Onlangs is Jolanda gestart met haar vierde studie: hbo Verpleegkunde. “Ondanks dat ik met plezier werk, wil ik mezelf wel verder blijven ontwikkelen. Het LUMC ondersteunt mij hierin.” Jolanda is het erover eens dat haar werk haar passie is: “Mijn hart ligt bij de kinderen.”