Danielle van Lopik, NICU-verpleegkundige

Terwijl ze zelf 28 weken zwanger was, verzorgde Danielle van Lopik - van der Plas op de Neonatale Intensive Care Unit (NICU) van een LUMC een premature baby van hetzelfde aantal weken oud. “Dat was wel een heel gek gevoel”, vertelt de verpleegkundige. “Een kindje is dan nog zo klein en eigenlijk nog niet klaar voor de buitenwereld. Maar deze premature baby hier mogen opvangen en elke dag een stukje beter zien worden. Dat is toch mooi?”

Kwalitatief hoge zorg
Op de NICU van het LUMC heeft Danielle altijd één of twee patiëntjes onder haar hoede. Zo hoeft ze haar aandacht niet te veel te spreiden en is ze nauw betrokken bij het proces. Maar ondanks de kwalitatief hoge zorg blijft het werk van Danielle onvoorspelbaar. Flexibel kunnen werken en snel schakelen is dan ook essentieel op deze afdeling. Ook het vertrouwen in je collega’s is belangrijk: “Je moet kunnen bouwen op je team. Gelukkig zijn we heel hecht en kennen elkaar goed”. Sommige collega’s lopen dan ook al 25 jaar rond op deze afdeling. “En dat is zeker niet gek”, licht Danielle toe. “Want op deze afdeling ga je elke dag een nieuwe uitdaging aan en ben je nooit uitgeleerd.”


Het LUMC loopt voorop in het onderzoek
De NICU is dan ook een afdeling die zich constant blijft ontwikkelen. Zo is uit recent onderzoek vanuit deze afdeling van het LUMC gebleken dat het beter is om de navelstreng van een premature baby niet direct na de geboorte af te knippen. Hiervoor is een ‘concordtafel’ ontwikkeld waarbij de baby dicht bij de moeder geplaatst kan worden. Een ontwikkeling die door ziekenhuizen internationaal wordt opgepakt. “Het is heel mooi om voor een ziekenhuis te werken dat voorop loopt in het onderzoek en ontwikkelingen. Voor ons blijft het afwisselend en uitdagend om deze nieuwe ontwikkelingen toe te passen. En natuurlijk om in de praktijk te zien dat het werkt!”

Een bijzondere werkplek
Niet alleen de technische ontwikkelingen, ook de diverse patiëntengroep maakt het werk in een academisch ziekenhuis volgens Danielle bijzonder. Het LUMC is namelijk het enige ziekenhuis in de regio met een Intensive Care voor baby’s. “Hier liggen de instabiele kindjes met de hoogste zorgzwaarte. Je weet daarom nooit wat er op een dag gaat gebeuren. Soms moet ik met de arts per ambulance naar een ander ziekenhuis in de buurt om de kersverse ouders en hun pasgeboren baby op te halen, die bijvoorbeeld een infectie heeft opgelopen. Wij halen het kindje dan zo snel mogelijk naar het LUMC om het hier te stabiliseren.”

Een dankbaar beroep

En dat is een heftige gebeurtenis voor ouders. Onzekerheid over de toekomst van hun pasgeboren kleine neemt vaak de overhand. En sommige patiëntjes liggen wel acht weken in het LUMC, voordat ze naar huis mogen. “In zo’n periode bouw je echt een band op met ouders. Vaak zijn ze nog niet klaar voor de bevalling en de mogelijke complicaties. Op zo’n moment zijn ze afhankelijk van jou.” Danielle probeert de ouders zoveel mogelijk te betrekken en te helpen. En dat heeft effect: “Soms komen ouders na een jaar weer even terug op de afdeling om je te bedanken en hun kindje te laten zien. Dat geeft wel aan hoe bijzonder de situatie voor hen is. En dat is het mooie van mijn vak.”

Introductiefilm NICU

 

Word jij mijn nieuwe collega?

Bekijk onze vacatures en solliciteer naar jouw baan!