Lepra diagnostiek

Informatie voor professionals m.b.t. diagnostiek voor lepra

Lepra is een infectieziekte veroorzaakt door Mycobacterium leprae die qua klinische symptomen een spectraal karakter heeft. Hierbij correspondeert de immuniteit tegen de bacterie met het klinische beeld. Bekende symptomen zijn sensibiliteitsverlies in combinatie met gehypopigmenteerde maculae. Ook huidkleurige of erythemateuze papels of noduli komen voor.

De incubatietijd van lepra is lang, meestal 2-5 jaar, maar 10-20 jaar komt ook voor. Daarom is het mogelijk dat lepra bij patiënten pas na jaren klinisch zichtbaar is, bijvoorbeeld uit het buitenland afkomstige personen die al jaren in Nederland wonen.

De diagnose ‘lepra’ wordt vaak pas laat gesteld, waardoor de ziekte invaliderend kan zijn. Daarom verdient het de aanbeveling om bij combinatie van neurologische en dermatologische afwijkingen de patiënt te laten testen op lepra.

Immunodiagnostiek voor lepra (zie download onderaan de pagina) vindt in Nederland plaats in het LUMC, bij de afdeling Infectieziekten (nationaal referentiecentrum voor immunodiagnostiek van lepra). Bij deze diagnostiekbepaling wordt serologische immuniteit tegen Mycobacterium leprae bepaald. Met name de multibacillaire patiënten zijn in deze test positief.

Naam test: anti-PGL-I serum test

NZa code: 071126

Beschrijving:  de serologische test is gebaseerd op de detectie van IgM-antilichamen tegen het immunodominante trisaccharidegedeelte van het fenolisch glycolipide antigeen van M. leprae dat is gekoppeld aan HSA (humaan serum albumine).

De test is een zgn. ‘enzyme-linked immunoassay’ (ELISA), waarbij de binding van antilichaam aan het, op een polystyreen microtiterplaatje gefixeerde, antigeen zichtbaar wordt gemaakt door toevoeging van een enzym-gekoppeld conjugaat gevolgd door een substraat. Dit substraat wordt door het enzym in een gekleurd product omgezet.

Resultaat:  Het testresultaat wordt uitgedrukt in een optische dichtheid (OD). Waarden boven 0.20 worden als positief beschouwd.