Blog: Een nieuwe vorm van jetlag

4 June 2020• BLOG

Door de COVID-19 pandemie worden veel wetenschappelijke conferenties omgezet in virtuele meetings. Zo ook de jaarlijkse meeting van de American Society of Gene and Cell Therapy (ASGCT), die oorspronkelijk in mei zou plaatsvinden in Boston, maar zich in plaats daarvan online afspeelde in mijn huiskamer. Ik had het voorrecht een van de virtuele sessies voor te zitten. Een nieuwe ervaring.

Ten eerste omdat ik te maken kreeg met een nieuwe vorm van jetlag. Bij meetings in de VS vertelt je lichaam je dat het avond is, terwijl de klok zegt dat het ochtend is. Nu bevestigde de klok dat de sessie inderdaad ’s avonds laat plaatsvond. 

Verschillende tijdzones

De sprekers in de sessie en de voorzitter moesten een half uur voor aanvang van de sessie verzamelen voor instructies. De sprekers kwamen uit verschillende tijdzones, waarbij de spreker uit China de zwaarste taak had, want voor hem was het 4 uur ’s ochtends. Ondanks alle jetlags en het feit dat het voor de sprekers en voorzitter de eerste keer was dat ze een sessie in een online meeting verzorgden, verliep alles zonder al te grote problemen. Een sprekers microfoon stopte ermee, dus hij moest een stukje herhalen. Maar problemen met microfoons gebeuren ook regelmatig tijdens fysieke meetings. 

Microfoon gemonopoliseerd

Hoewel een fysieke meeting veel voordelen heeft, biedt een online meeting-systeem ook unieke mogelijkheden. Zo konden de mensen die de meeting volgden al tijdens de presentatie vragen intypen in een chatsysteem. Als voorzitter kon ik de relevante vragen publiceren. Vervolgens konden deelnemers stemmen op vragen die ze graag beantwoord zagen. Hierdoor werd voorkomen dat mensen de microfoon monopoliseerden met een niet relevante vraag of opmerking, maar werden daadwerkelijk de vragen beantwoord die het publiek het meest relevant vond. Tenslotte konden via chat eventuele overgebleven of vervolgvragen worden beantwoord na afloop van een presentatie. 

Alles bij elkaar was mijn eerste online sessie een goede ervaring. Ik hoop natuurlijk dat we straks ook weer fysieke meetings kunnen hebben. Echter, ik denk dat nu blijkt dat er digitaal veel meer mogelijk is dan we dachten en dat een deel van de meetings ook best virtueel kan. Want hoewel een virtuele jetlag vervelend is, je bent er wel een stuk sneller vanaf dan van een echte.

Annemieke Aartsma-Rus is hoogleraar Translationele Genetica. Ze houdt zich intensief bezig met het zoeken naar nieuwe therapieën voor Duchenne spierdystrofie

Stay informed on the latest news of the Leiden University Medical Center, and sign up for our biweekly newsletter or subscribe to our LUMC Magazine.