Leven met een chronische ziekte

Het hebben van een chronische ziekte brengt niet alleen lichamelijke, maar ook psychische en sociale gevolgen met zich mee. Het betekent het leren omgaan met (soms ingrijpende) lichamelijke veranderingen en veelal angst en onzekerheid. De ziekte heeft niet alleen gevolgen voor uzelf, maar ook voor mensen in de directe omgeving. Deze gevolgen hebben hun weerslag op de kwaliteit van leven. In de medische behandeling is vaak onvoldoende tijd en/of aandacht voor deze psychische of sociale gevolgen. Deze folder informeert u over de mogelijkheid om naast uw medische behandeling een programma te volgen speciaal gericht op het omgaan met de psychosociale problematiek.
Waarmee kunnen we u helpen?

Deze informatie is opgesteld door de afdeling(en) Maatschappelijk werk.

Onze zorg

Waarom doen we dit onderzoek/deze behandeling?

Doel programma  

Het doel van het programma is het verminderen van psychische en sociale problemen van patiënt en partner, om daarmee de kwaliteit van leven van beiden te verbeteren.

Het programma biedt zowel de patiënt als de partner handvatten om beter om te leren gaan met de gevolgen van de ziekte.

Waarom u bij ons in goede handen bent

De ervaringen van deelnemers  

Wij hebben aan een patiënt en een partner, die pasgeleden het PPEP4All hebben doorlopen, gevraagd hoe zij het PPEP hebben ervaren en wat zij hebben geleerd. 

Patiënt: “Door het PPEP4All heb ik meer inzicht gekregen in mijn doen en laten en mijn manier van reageren. Zo ben ik mij bewust geworden, dat ik problemen soms vererger door verkeerd te reageren en dan wordt het een negatieve spiraal. Medepatiënten hielden mij een spiegel voor. Er waren ook veel raakvlakken. lk probeer nu ook anders met de ziekte om te gaan. Als imijn vrouw en ik de cursus niet gevolgd hadden waren we denk ik nog steeds aan het aanmodderen...”

Partner: “Door wat er in het PPEP4ALL behandeld is, hebben mijn man en ik geleerd om meer en beter met elkaar te praten. Het praten met de deelnemers in de partnergroep heeft mij meer begrip gegeven voor de beperkingen die mijn man heeft door zijn chronische ziekte. Mijn groepsgenoten bleken tegen veelal dezelfde dingen aan te lopen als ik en ook zij raken wel eens geïrriteerd door de beperkingen van hun partner. De groep gaf mij herkenning en steun en ik kan dingen nu beter accepteren.”