Dylan Noone, PhD-kandidaat

Dylan Noone, PhD-kandidaat bij de afdeling Cel en Chemische Biologie, had een helder doel voor ogen: hij wilde ervaren hoe het is om in buitenland te wonen en carrièredoelen na te streven, bij voorkeur in Europa, wat relatief dichtbij huis was. Thuis is namelijk voor Dylan het Verenigd Koninkrijk. Bij het LUMC lijkt Dylan de perfecte plek gevonden te hebben om zijn wens in vervulling te laten gaan. “Het viel me gelijk op hoe het LUMC onderzoek, onderwijs en patiëntenzorg met elkaar verbonden heeft.”

Deze mix zorgt ervoor dat mensen van begin tot eind bij een project betrokken zijn. Ze kunnen onderzoek meemaken als student en als onderzoeker, en hopelijk zien hoe hun onderzoek vertaald wordt naar de kliniek. “En dat is de droom, toch? Ons lab barst van de ideeën voor potentiële therapieën die klinisch toegepast kunnen worden. Ik hoop dat na het afronden van mijn PhD-traject mijn werk daar onderdeel van wordt.” Dylan realiseert zich maar al te goed dat hij hard moet werken en een beetje geluk moet hebben om tot dat punt te komen. Maar dat is allemaal onderdeel van het onderzoeksvak, en Dylans project is daarin geen uitzondering. 

Het bestuderen van het immuunsysteem
Specifiek is het project van Dylan gericht op het gebruik van cryo-elektronmicroscopie om de anatomische structuren van eiwitten te bepalen. “Wij richten ons op twee eiwitten die onderdeel zijn van het immuunsysteem en proberen te bepalen hoe die werken. De eiwitten die we onderzoeken activeren een bepaald deel van het immuunsysteem, maar lijken hun gedrag te veranderen rondom wonden. Wij proberen de structuren te verkrijgen van de eiwitten in wonden. We willen dan helder bepalen hoe deze structuren verschillen van hun structuren in normale circulatie. Uiteindelijk hopen we dat de kennis die we opdoen helpt om translationele wetenschappers of dokters te informeren over deze structuren en hoe ze medicijnen kunnen ontwikkelen die paden of delen van het immuunsysteem kunnen targetten.” Tot nu toe lijkt het onderzoek Dylan goed af te gaan, tenminste, “dat is wat mijn baas me vertelt, dus dat zal wel een goed teken zijn”, zegt Dylan met een knipoog.

Beginnen bij het LUMC
En het was in eerste instantie ook zijn baas, Thom Sharp, die Dylan enthousiast wist te maken voor het LUMC. “Hij heeft zijn PhD gedaan aan de universiteit waar ik toentertijd werkte. Ik had nog nooit van het LUMC gehoord, maar de mix van opleiding, onderzoek en patiëntenzorg en de samenwerkingen met het Leiden BioScience Park trokken gelijk mijn aandacht.” Dus, na een studie biochemie in Engelse Bristol, en het werken voor een biotech-bedrijf in Oxford, waar hij insecten genetisch modificeerde, maakte Dylan eindelijk zijn droom om naar het buitenland te verhuizen en te werken in een multidisciplinaire samenwerkingssfeer waar. “Binnen de afdeling waar ik werk ligt de nadruk echt op het interdisciplinair samenwerken. En ik houd van die benadering. Dat is echt belangrijk voor me. Het is handig om al die verschillende achtergronden te hebben en samen te voegen.”

Tot dusver heeft Dylan het dus naar zijn zin bij het LUMC en in Nederland. “Alles is in Nederland goed geregeld. Het weer valt misschien wat tegen, maar dat is thuis in het Verenigd Koninkrijk ook zo”, zegt Dylan met gevoel voor humor. “Wat echt uitblonk bij het LUMC voor mij was het onderzoek van mijn baas. Hij ontwerpt DNA-vormen en gebruikt die om delen van het immuunsysteem te activeren. Dit was eerst helemaal nieuw voor me en fascineerde me.” Maar Dylan benoemt ook de goede arbeidsvoorwaarden voor PhD-studenten bij het LUMC. “Als PhD-kandidaat bij het LUMC verdien je een fatsoenlijk salaris en dat is niet vanzelfsprekend in andere landen, zoals het Verenigd Koninkrijk. Het is misschien slechts een detail in het grotere plaatje, maar desalniettemin een leuke toevoeging aan een al leuke functie.” 

En voorlopig is Dylan meer dan tevreden en kijkt hij uit naar de komende jaren bij het LUMC. “Na mijn PhD zullen we zien wat er gebeurt. In de tussentijd geniet ik gewoon van de tijd die ik hier doorbreng.” Voor iedereen die naar buitenland wil verhuizen geeft Dylan het volgende mee: “Het kan eng zijn om te verhuizen, maar na een maand of twee ben je goed geaard en zul je merken dat je verhuizing je nieuwe vaardigheden heeft gebracht en je tegen meer opgewassen bent. Ik vind het zelf een goed iets om zo buiten je comfortzone te treden.” 

Word jij mijn nieuwe collega?

Bekijk onze vacatures en solliciteer naar jouw baan!