Klinisch onderzoek

Reizigersgeneeskunde

Tijdens het verblijf op tropische bestemmingen komen reizigers in contact met exotische micro-organismen. Door de korte reistijden komen infecties klinisch tot uiting na terugkeer in Nederland. Gedetailleerde kennis over geografische verspreiding van infectieziekten en specifieke diagnostische methoden zijn noodzakelijk om snel een juiste behandeling in te kunnen stellen.

Deze gespecialiseerde kennis over wereldwijde epidemiologie van infectieziekten, over effectiviteit en potentiële toxiciteit van vaccinaties en anti-malariamiddelen, en over diagnose en behandeling van al dan niet tropische infecties, wordt verenigd in reizigersgeneeskunde. Maar ook de toegenomen mobiliteit van individuen met ziekten die behandeld worden met immuunmodulerende geneesmiddelen, zoals anti-TNFalpha en Rituximab vraagt om gespecialiseerde kennis en een op individu en reisbestemming toegesneden advies.

Er is geen plek op aarde die niet binnen vierentwintig uur van Nederland verwijderd ligt. Daarmee kunnen vrijwel alle infectieziekten die karakteristiek aan tropische landen toegeschreven worden zich na terugkeer in Nederland voordoen. Dit kunnen kortdurende, zelfgenezende en haast triviale infectieziekten betreffen tot ernstige en potentieel levensbedreigende infecties, zoals malaria, amoebiasis en virale hemorrhagische koorts.

De patiëntenzorg op het gebied van reizigersgeneeskunde en importziekten is ondergebracht in de Vaccinatiepolikliniek en de Importziektenpolikliniek van de afdeling Infectieziekten, waar reizigers met bijzondere problemen, zoals onderliggende ziekten, of voor gespecialiseerde zorg (allergieën of bijzondere vaccins, vaccinatiespreekuur voor transplantatiepatiënten en patiënten die immuunmodulerende medicatie toepassen) terecht kunnen. Op de polikliniek vindt onderzoek naar doelmatige toediening van vaccinaties plaats, naar de immuunreactiviteit bij personen met een afweerstoornis. Na risicovolle reizen worden reizigers er gescreend op (tropische) infecties in samenwerking met de afdeling Parasitologie en Medische Microbiologie. De vaccinatie- en reizigersgeneeskunde polikliniek verenigt als één van weinige centra in Nederland specifieke vaccinaties bij reizigers (zoals gele koorts en rabiësvaccinatie, controle tuberculose na BCG-vaccinatie, vaccinaties bij immuun-gecompromitteerde patiënten, etc.), advies en onderzoek  naar reisgerelateerde aandoeningen bij afweergestoorde individuen (post-transplantatie, anti-TNFalpha, etc), en onderzoek naar doelmatigheid  en immunologie van vaccinaties. Speerpunten van onderzoek betreffen nieuwe subunitvaccins tegen tuberculose, en doelmatigheid van verschillende toedieningsvormen van het gele koorts vaccin.

Betrokken stafmedewerkers van afdeling Infectieziekten: Prof. Dr Visser; Prof.dr Van Dissel; Dr Kroon; Dr Arend; Prof. dr Ottenhoff.

Website Vaccinatiepolikliniek

 

Key Publications:

A.C. Teirlinck, M. Roestenberg, M. van de Vegte-Bolmer, A. Scholzen, M.J.L. Heinrichs, R. Siebelink-Stoter, W. Graumans, G.J. van Gemert, K. Teelen, M.W. Vos, K. Nganou-Makamdop, S. Borrmann, Y.P.A. Rozier, M.A.A. Erkens, A.J.F. Luty, C.C. Hermsen, B.K. Lee Sim, L. van Lieshout, S.L. Hoffman, L.G. Visser, and R.W. Sauerwein  (2013).  NF135.C10: A New Plasmodium falciparum Clone for Controlled Human Malaria Infections. J Infect Dis  2013:207

L.G. Visser (2012). The Immunosuppressed Traveler.  Infect Dis Clin N Am 26, 609–624

A.H. Roukens, D. Soonawala, S.A. Joosten, A.W. de Visser, X. Jiang, K. Dirksen, M. de Gruijter, J.T. van Dissel, P.J. Bredenbeek, L.G. Visser  (2011). Elderly Subjects Have a Delayed Antibody Response and Prolonged Viraemia following Yellow Fever Vaccination: A Prospective Controlled Cohort Study. PLoS ONE  6 (12) e27753

E. Sharafeldin, D. Soonawala, J.P. Vandenbroucke, E. Hack, L.G. Visser. (2010). Health risks encountered by Dutch medical students during an elective in the tropics and the quality and comprehensiveness of pre-and post-travel care.  BMC Medical Education, 10: 89

G. Akello-Ayebare, J. M. Richters, A. M. Poldeman and L. G. Visser. (2010). Healthcare-seeking strategies among displaced children in war-ridden northern Uganda: the case of malaria.  Ann Trop Med Parasitol: 104 (5), 369–376

A.H. Roukens, A.C. Vossen, P.J. Bredenbeek, J.T. van Dissel, L.G. Visser. (2008). Intradermally Administered Yellow Fever Vaccine at Reduced Dose Induces a Protective Immune Response: A Randomized Controlled Non-Inferiority Trial. PLoS ONE  3(4) e1993

E.M.S. Leyten, D. Soonawala, C. Schultsz, C. Herzog, R.J. Ligthelm, S. Wijnands, L.G. Visser. (2005). Analysis of efficacy of CVD 103-HgR live oral cholera vaccineagainst all-cause travellers’ diarrhoea in a randomised, double-blind, placebo-controlled study.  Vaccine 23: 5120–5126

L. G. Visser, A. M. Polderman, and P. C. Stuiver (1995). Outbreak of Schistosomiasis Among Travelers Returning from Mali, West Africa.  Clin Infect Dis 1995;20:280-5