Mattijs van den Bosch

Mattijs van den Bosch werd in 1964 geboren in Rabat en verhuisde op zijn negende naar Nederland. Zijn herinnering aan Marokko werd jarenlang gevoed door de smalfilms die zijn vader daar maakte, wat het beeld van dat land tegelijk levendig en geïdealiseerd hield.

Na vijfentwintig jaar keerde hij in 2017 terug voor een reeks werkperiodes. Hij leerde Marokkaans Arabisch om echt contact te kunnen maken met de mensen die hij tekende en schilderde. Sindsdien legt hij het alledaagse straatleven vast, waarbij hij de spanning tussen traditie en hedendaags leven opzoekt.

Kenmerkend is het meedogenloze licht, een directe echo van zijn vroegste indrukken van de Marokkaanse zon. Na een ongeval in de jaren negentig stapte hij over van olieverf naar acryl, waarna zijn onderwerpen persoonlijker en directer werden.

Een vrouw duwt een kinderwagen, verder gebeurt er niets, en toch blijf je kijken.  

Van den Bosch verliet Marokko als kind en kwam pas als volwassene terug. Hij leerde de taal opnieuw om de mensen die hij schilderde werkelijk te kunnen ontmoeten.  

Veel collega's en patiënten in dit huis dragen zo'n tweede plek met zich mee.

Aandacht begint bij de wens iemand te verstaan.  

Mattijs van den Bosch (1964) groeide op in Marokko en kwam op zijn negende naar Nederland. Zijn herinneringen aan Marokko vormen de inspiratie voor zijn schilderijen en tekeningen.

Zijn werk is helder en kleurrijk van stijl. Met lange slagschaduwen schildert hij het dagelijks leven, het straatbeeld en de architectuur in Marokko. In ieder werk speelt het licht een belangrijke rol. “Het zonlicht is in Marokko warmer van kleur. Door het felle licht komen vormen ook beter uit, bij zowel de mensen als de architectuur.”  

Acryl, potlood, oliepastel op papier, 128 x 97 cm, 2019