Marco van Duyvendijk

Marco van Duyvendijk (1974) reist voor zijn portretten naar Oost-Europa en Azië, onder meer naar Roemenië, Mongolië, China en Japan. Zijn beelden komen voort uit ontmoetingen, waarbij hij de tijd neemt om mensen te leren kennen voordat hij fotografeert. Dat werk verzamelde hij eerder in het boek Eastward Bound.

Seijin no Hi is de Japanse meerderjarigheidsdag, waarop jonge mensen van twintig in januari met een ceremonie worden geëerd omdat zij volwassen zijn. Shichi-Go-San is een eeuwenoud shintofeest in november. De naam verwijst naar de leeftijden zeven, vijf en drie, waarop ouders met hun kinderen naar de tempel gaan om een lang en gezond leven af te smeken.

Op beide feesten worden kostbare furisode kimono's gedragen. Van Duyvendijk fotografeert deze ceremonies niet als exotisch schouwspel, maar als de manier waarop een gemeenschap laat merken dat zij iemand ziet.  

In Japan wordt een mens op de drempel van een nieuwe levensfase feestelijk gezien door zijn hele omgeving.

Bij ons voltrekken zulke overgangen zich meestal in stilte, ook hier, waar iemand op één dag van student arts wordt.

Erkenning hoeft niet groots te zijn om te blijven hangen.

Wie vandaag een drempel overgaat, verdient het dat iemand het opmerkt.

Deze portretten maakte Marco van Duyvendijk (1974) tijdens twee Japanse ceremonies die belangrijke overgangen in het leven van kinderen vieren.

Het portret van de jongedame in de sneeuw toont Sejin no Hi, de Japanse meerderjarigheidsdag waarop twintigjarigen worden geëerd met een ceremonie omdat ze volwassen zijn. De jonge vrouwen dragen een prachtige furisode-kimono.

De twee portretten van de kleine meisjes zijn gemaakt tijdens Shichi Go San, een eeuwenoud festival waarbij ouders met kinderen naar een Shinto tempel gaan. Hier worden kleine offers gebracht en de wens uitgesproken dat de kinderen een lang, gezond en gelukkig leven krijgen.

Kleurenfoto's, 99 x 120, 2020