Desiree Dolron

Desiree Dolron (1963) werkte van 1991 tot 2000 aan deze serie. Zij reisde naar onder meer India, de Filippijnen, Maleisië, Marokko, Pakistan en Thailand en legde daar religieuze rituelen vast waarin het lichaam tot het uiterste wordt beproefd.

De vraag die haar bezighield was of extreme lichamelijke beproeving het religieuze bewustzijn werkelijk verdiept. Zij zoekt in haar beelden naar de drijfveren achter zelfkastijding en extase, en erkent tegelijk dat zij zich niet kan onttrekken aan de bevreemding die deze taferelen oproepen.

Haar werk bevriest de beweging op het moment van vervoering en balanceert daarmee tussen documentaire en abstractie. De serie verscheen in 2000 als boek onder de titel ‘Exaltation, Images of Religion and Death’.  

Pijn die geen straf is maar een weg naar iets hogers. 

Dolron fotografeerde rituelen die zij zelf niet volledig kon bevatten en bleef kijken zonder te oordelen.

In de kliniek gebeurt iets vergelijkbaars wanneer een patiënt aan ziekte een betekenis geeft die de onze niet is.

Begrip hoeft niet vooraf te gaan aan respect.

Desiree Dolron (1963) maakte deze fotoserie in de periode 1991-1999 tijdens haar reizen naar onder meer India, de Filippijnen en Marokko. Ze is vooral geïnteresseerd in religieuze rituelen. 

De mannen in deze foto’s ondergaan vormen van zelfkastijding. Dolron probeert met haar foto’s de achterliggende drijfveren vast te leggen, maar kan zich tegelijkertijd niet onttrekken aan de waanzin ervan.

Barietdruk, 60 x 50 cm, 1997