Gescheurde achillespees (achillespeesruptuur)

This information is provided by Heelkunde

Deze folder geeft u globale informatie over de klachten en oorzaak van de gescheurde achillespees en de meest gebruikelijke behandelingsmogelijkheden zoals die in het LUMC gebeuren.

Algemene informatie rondom een behandeling

Als u een behandeling moet ondergaan, is het van belang dat u het daarmee eens bent. Bespreek daarom vóór de behandeling al uw vragen en zorgen met uw arts.
Vaak zal u gevraagd worden of u de gang van zaken rond de behandeling voldoende hebt begrepen. U moet zich dan afvragen of de voorlichting die u over de behandeling hebt gekregen, voor u voldoende is geweest. Pas dan kunt u achter de beslissing staan en uw toestemming voor de behandeling geven.

Niet iedereen zal alle specifieke details over de procedure rond de behandeling willen weten. Toch is het verstandig wanneer u goed geïnformeerd bent. Na een gesprek met uw arts zou u eigenlijk een antwoord moeten weten op vragen als:

  • Wat zijn de beweegredenen van mijn arts om bij mij een behandeling voor te stellen?
  • Zijn er eventueel andere behandelingsmogelijkheden?
  • Wat wordt er bij de behandeling gedaan?
  • Wat zijn de complicaties van de behandeling?
  • Welk resultaat mag ik van de behandeling verwachten?
  • Is ziekenhuisopname noodzakelijk en zo ja: hoe lang kan de opname duren?
  • Wat staat mij te wachten in de herstelfase na de behandeling?

Veel van deze vragen zullen al spontaan door uw arts tijdens de voorlichting over de behandeling beantwoord zijn. Het is daarbij goed u te realiseren dat geen enkele arts het resultaat van een behandeling volledig kan garanderen. Er zijn verschillende factoren die een rol kunnen spelen. Zo is elke behandeling weer anders, afhankelijk van omstandigheden en reacties van elke individuele patiënt. Uw arts zal u een redelijk beeld kunnen geven van wat u van de behandeling mag verwachten.

Wat is een achillespees?

De achillespees bevestigt de kuitspieren aan het hielbeen. Het is dus een belangrijke pees, waar vaak grote krachten op komen.

Wat is de oorzaak van een gescheurde achillespees?

Doordat de pees niet stevig genoeg is aangelegd of omdat er enige degeneratie of verzwakking in is opgetreden, kan een achillespees wel eens scheuren (een achillespeesruptuur). Er is altijd een actie van de spieren aan de scheuring vooraf gegaan. Een achillespeesruptuur treedt meestal op bij mannen tussen de dertig en veertig jaar, die met enige regelmaat sport beoefenen. Daarbij schijnt de linkerzijde vaker aangedaan te zijn dan de rechter. Bijna altijd denkt het slachtoffer dat er iemand achter hem een trap, slag of stoot op de kuit heeft gegeven. Er ontstaat hevige pijn laag achter op de kuit of enkel, die erger of vergelijkbaar is met de pijn bij een spierscheur. Lopen lukt daarna niet of nauwelijks meer.

Is er onderzoek nodig?

Bij onderzoek van het aangedane onderbeen hoeft er niet zo veel zichtbaar te zijn. Bij voelen (palpatie) van de kuit is vaak heel duidelijk een defect in het verloop van de pees vast te stellen. Het belangrijkste onderzoek is het testen van de achillespeesfunctie: de hiel kan niet meer van de grond getild worden of bij knijpen in de ontspannen kuitspier is er geen beweging van de voet meer op te wekken.
Bij twijfel aan de diagnose kan een echo worden aangevraagd. Hierbij wordt de achillespees met behulp van geluidsgolven op een tv-scherm in beeld gebracht.

Welke behandelingen zijn mogelijk?

Er zijn twee mogelijkheden: een conservatieve of een operatieve behandeling. Welke behandeling gekozen gaat worden, kan van veel factoren afhangen. Bijvoorbeeld van uw leeftijd, gezondheid, (sport)activiteit en voorkeur van de behandelaar of van u. De arts zal met u bespreken hoe hij denkt uw achillespeesruptuur het beste te kunnen behandelen.

Conservatieve behandeling

Bij een conservatieve behandeling wordt de voet van het aangedane onderbeen in strekstand gehouden met een gipsspalk of met tape. De stand van de voet zorgt ervoor dat de gebroken peesuiteinden tegen elkaar komen te liggen en er bij de genezing geen groot defect overbrugd hoeft te worden.

Operatieve behandeling

Bij de operatieve behandeling worden de peesuiteinden tegen elkaar aangelegd en aan elkaar gehecht. Dat hechten kan op verschillende manieren.
Deze operatieve behandeling gebeurt in de meeste gevallen tijdens een kortdurende opname. Over het algemeen kunt u de dag na de operatie weer naar huis. Na de operatie wordt uw onderbeen met gips verbonden om teveel beweging na de operatie te voorkomen.

Voorbereiding op de operatie

De dag voordat u opgenomen wordt voor de operatie mag u vanaf 12 uur ‘s nachts niets meer eten en/of drinken. U leest hier meer over in de folder anesthesie.

De anesthesie

Met anesthesie wordt bedoeld: de wijze waarop u of de te opereren plaats verdoofd wordt tijdens de operatie. Bij de operatie aan de achillespees wordt meestal gekozen voor een plaatselijke verdoving door middel van een ruggenprik of een injectie. De arts of anesthesioloog zal u hier verder over informeren.

Mogelijke complicaties van de operatie

Geen enkele ingreep is vrij van de kans op complicaties. Zo zijn er ook bij deze operatie de normale risico's op complicaties van een operatie, zoals trombose, longontsteking, nabloeding, wondinfectie. Gelukkig komen deze complicaties maar zelden voor.
In een enkel geval kan de achillespees nogmaals scheuren.

De nabehandeling

Voor zowel de conservatieve als de operatieve behandeling bestaan nabehandelingschema's. 
De nabehandeling van de operatief behandelde achillespeesruptuur is als volgt: 

Gedurende 1 week immobilisatie met de voet in “spitsstand”, dit wil zeggen een week lang niet belasten en uw voet gestrekt houden.
Hierna mag u 1 week voorzichtig oefenen totdat de voet recht onder het onderbeen staat. Gedurende deze eerste 2 weken mag het been niet belast worden. 
Daarna nog 4 weken mobiliseren met een loopgips aan het onderbeen. 
6 Weken na de operatie wordt het gips afgenomen en mag zonder bescherming belast worden gelopen. 

De eerste 6 weken na het ongeval dient u dagelijks een medicamenteuze profylaxe ter vermindering van de kans op het optreden van een trombose in het been of het ontstaan van een longembolie te geschieden. In de regel geschiedt dit door het geven van een z.g. heparine spuitje in het onderhuidse vetweefsel van de buik of een been (in 24 uurs afstand). Dit spuitje kunt u zelf dagelijks bij uzelf geven nadat dit u door een verpleegkundige op de afdeling of het Centrum Eerste Hulp is voorgedaan. Als alternatief kan dit ook door uw huisarts of door de thuiszorg worden uitgevoerd. Pas 3 maanden na de operatie kan voorzichtig worden begonnen met hervatten van eventuele sporttraining.


mei 2004