Eelco Brand

Eelco BrandEelco Brand maakt digitale prints en 3D-computeranimaties, voornamelijk van landschappen. De scènes die hij construeert, zowel voor de prints als voor de animaties komen virtueel en met de hand gemaakt tot stand. Hij maakt geen gebruik van fotografisch materiaal of gescande beelden. Voor hij met deze technieken ging werken schilderde Brand. De grote overeenkomst tussen deze verschillende media is dat ze allemaal het witte vlak als vertrekpunt hebben. De 3D-techniek  is voor Brand interessant omdat het hem de mogelijkheid biedt in een twee-dimensionaal vlak een virtuele ruimte te creëren, waar hij beweging en geluid aan toevoegt.

De landschappen van Brand maken een hyperrealistische indruk. Kenmerkend voor het uit de jaren ‘60 en ‘70 stammende hyperrealisme was de afstandelijke houding van de kunstenaar ten opzichte van de verbeelde werkelijkheid. De werken hadden zelden een inhoudelijke betekenis en riepen geen emoties op. Brand verbeeldt zijn landschappen ook op een neutrale emotieloze manier. Bij zijn 3D animaties zoomt hij bijvoorbeeld op micro niveau in op het landschap om er even later op macroniveau bovenuit te stijgen. De toeschouwer reist met hem mee in kikvorsperspectief tussen de onderkant van de plantjes om vervolgens langzaam mee boven de plantjes uit te stijgen. Vanuit een vogelvluchtperspectief kijken we vervolgens op het landschap neer. Het camerastandpunt kan na deze vlucht ook weer langzaam zakken. De hele ‘reis’ wordt afgelegd in hetzelfde tempo, waardoor het werk mechanisch overkomt en geen enkele emotie oproept.  Hoe realistisch de natuur ook is weergegeven, na een paar seconden kijken wrikt er toch iets. De natuur is te ‘schoon’ en lijkt van elke vorm van leven te zijn ontdaan. Er komt  bijvoorbeeld geen opwaaiend stof op de imaginaire lens van de camera terecht en plantjes knakken niet of gaan niet bewegen als de camera ‘langstrekt’. De natuur blijft onbewogen. Brands’ werk is een nieuwe vorm van hyperrealisme . Hij verbeeldt hiermee zijn opvatting dat realiteit niets meer is dan een constructie van de menselijke geest en deze gedachte heeft voor hem eenzelfde immateriële kwaliteit als de elektronen waarmee het computer gegenereerde beeld is opgebouwd. Daar waar de hyperrealisten uit de jaren ‘60 en ‘70 nog streefden naar een zo realistisch mogelijke verbeelding van de werkelijkheid streeft Brand naar een zo realistisch mogelijke verbeelding van het idee werkelijkheid.

Yvonne Yzermans
Kunsthistoricus