Carla Klein

Carla KleinDe landschappen van Carla Klein zijn gemaakt naar aanleiding van snapshots die zij met haar camera, tijdens een reis in de Salt Lake Dessert in Utah heeft genomen. De foto’s zijn allemaal rijdend vanuit de auto gemaakt. Het zijn in eerste instantie foto’s zoals velen van ons wel in hun bestand hebben en die eigenlijk als mislukt worden beschouwd. Een tweebaansweg die door een uitgestrekt landschap loopt met in de verte een lage horizon en boven in beeld enorme wolkenluchten. Het zijn duidelijk pogingen om het overweldigende landschap en de emoties die daarbij worden opgeroepen vast te leggen. Eenmaal thuis is de tweebaansweg niet meer dan een statisch element in een saaie compositie. Klein weet in haar schilderijen juist dat aspect wat in de foto’s is weggesijpeld vast te leggen. Belangrijk in dit proces is het inkaderen van het landschap; de buitenwereld, in haar eigen binnenwereld; de auto. Om dit te bereiken laat zij bijvoorbeeld een stuk van het achteruitkijkspiegeltje of een gedeelte van het dashboard in de compositie meewerken. De afmetingen van de werken kunnen oplopen tot 2.90m x 3.90m. Bij dit formaat als venster zou normaal meer van het  landschap te zien zijn, maar omdat het schilderij een uitvergroting is van een snapshot versterkt deze uitsnede de beleving van een ’road trip landscape’. Kleins’ ‘road trip landscapes’ sluiten niet aan bij het klassieke 17de eeuwse landschapsgenre. Omdat zij focust op onbelangrijke details, zoals de auto-onderdelen, geeft Klein aan dat haar werk over de reis zelf gaat in plaats van over de eindbestemming. Uren achtereen in de auto op een lange weg door de woestijn roept tegenstrijdige gevoelens op. In eerste instantie kan de enorme uitgestrektheid van de natuur overweldigen en appelleren aan de oerwens een stuk ongerepte natuur te ontdekken. Het kan ook een gevoel van nietigheid ten opzicht van de natuur oproepen, zoals de Romantische landschapsschilder Caspar David Friedrich de natuur vastlegde. Na een aantal uren kan het een saai bijna abstract uitzicht worden waar je in de auto geen deel van uitmaakt. Tot slot kan de eindeloze herhaling van ‘hetzelfde’ landschap een claustrofobisch gevoel oproepen, want er valt niet te ontsnappen aan de immense ruimte. Deze associaties vallen weg in een snapshot maar Klein weet ze in haar werk op te roepen juist door haar onderwerp zo neutraal mogelijk vast te leggen.

Yvonne Yzermans
Kunsthistoricus