Marco van Duyvendijk

Marco Duyvendijk

Marco van Duyvendijk zoekt in zijn werk, binnen voor hem onbekende culturen,  naar het raakvlak tussen  eeuwen oude culturen en de invloeden van de moderne tijd.  Hij gaat hiervoor op reis. Eerder verbleef hij in Roemenië, Mongolië, Zuid- Korea en China. Voor de collage ‘Japanse Stillevens’ heeft  Duyvendijk  Japan bezocht. Hij heeft foto’s gemaakt in de hoofdstad Tokyo en in het plaatsje Tono. Tono is in eigen land bekend om het boek ‘Tono Monogatari’, een bundel volksvertellingen uit de regio, die in 1912 zijn opgeschreven door Yanagita Kunio.

De collage toont een ontmoeting tussen de oude Japanse cultuur met haar verhalen zoals die zijn te lezen in Tono Monogatari en het huidige Japan. Aan de ene kant zien we beelden van het sterk verstedelijkte landschap, aan de andere kant een klein Shintoistisch tempeltje waar ongehuwden een rood lintje aan de wensboom hangen in de hoop op relationeel geluk. Ook speelt de kersenbloesem een prominente rol in zijn werk. De Sakura - de Japanse naam voor kersenbloesem -  is in Japan het symbool van vergankelijke schoonheid. Zon, regen en wind bepalen de duur van de bloei van de Sakura, net zoals het leven van de mens onderhevig is aan invloeden die we niet zelf in de hand hebben. Compositorisch gezien maakt Marco van Duyvendijk gebruik van twee technieken. Bij de liggende afbeeldingen zet hij de boom en de drie personen in als repoussoir.  Deze elementen in het beeld zijn zeer donker afgebeeld tegen een lichte achtergrond waardoor een grote diepte werking ontstaat. Dit is binnen de westerse traditie al een eeuwenoude beproefde techniek bijvoorbeeld gebruikt door Rembrandt en Van Gogh. In andere afbeeldingen laat hij de diepte werking achterwege zoals bij de overstekende mensen op het zebrapad. Hiermee sluit hij aan bij de Japanse traditie waar het perspectief  pas in de 18de eeuw zijn intrede deed als gevolg van de handelsbetrekkingen tussen Japan en het Westen. 

Yvonne Yzermans
Kunsthistoricus