Wel of niet meer risico op BRMO in verpleeghuis?

Mevrouw X overweegt zich aan te melden als nieuwe bewoner van WoonZorgcentra Haaglanden (WZH). In het verleden heeft zij vaak in het ziekenhuis gelegen in verband met een urineweginfectie met een zeer resistente Escherichia coli, waarvoor zij met intraveneuze antibiotica behandeld moest worden. Ze is vreselijk blij dat ze, zoals ze zelf zegt, ‘van deze akelige bacterie verlost is’. Dit Bijzonder Resistent Micro-Organisme (BRMO) is het laatste jaar niet meer in haar kweken gevonden. Mevrouw X vraagt zich af of ze een groot risico loopt om weer een BRMO op te lopen als ze in WZH komt wonen.

Ontlasting-onderzoek bij verpleeghuisbewoners

Toevallig heeft in het WZH net een punt-prevalentie-onderzoek naar BRMO’s plaatsgevonden, welke antwoord geeft op de vraag van de cliënte. In vier metingen, met twee maanden tussenpoos, werd het volgende onderzocht: 1. het percentage van de bewoners met een BRMO in de ontlasting, 2. de risicofactoren voor dit dragerschap en 3. de mogelijke transmissie van een BRMO van bewoner naar bewoner. Het onderzoek werd opgezet en uitgevoerd in samenwerking met Ingrid Verzijl, verpleegkundig specialist bij WZH (nu bij ActiVite) en Monique Caljouw, wetenschappelijk coördinator van het Universitair Netwerk voor de Care sector Zuid-Holland. Het verzamelen van de ontlasting was niet altijd gemakkelijk en gaf een grote belasting voor het verplegend personeel. Vooral bewoners met beginnende tot gevorderde dementie die nog wel zelf naar het toilet konden gaan vonden het verzoek om feces te verzamelen erg lastig. Hierdoor werd de helft van de beoogde 70 samples per tijdspunt verzameld. 

Dragerschap van bijzonder resistente micro-organismen bij verpleeghuisbewoners 

Uit een eerste uitgebreide analyse van één tijdspunt bleek dat 11% (4/36) van de bewoners gekoloniseerd was met een Extended-Spectrum-Betalactamase (ESBL) producerende Escherichia coli (een BRMO), een prevalentie die niet veel verschilt van de gezonde Nederlandse bevolking. Drie van de vier E.coli’s waren afkomstig van bewoners van dezelfde afdeling. Met behulp van DNA-analyse bleken deze stammen identiek aan elkaar. Op kleine schaal is dus wel transmissie van BRMO’s tussen bewoners aangetoond. Als je over een periode van zes maanden kijkt, zie je dat een aanzienlijk deel (40%, 12/30) van de bewoners op tenminste 2 van de 4 tijdspunten gekoloniseerd is met een BRMO. Persisterend dragerschap gedurende de vier metingen was zeldzaam. 

Met deze informatie kunnen wij de cliënte geruststellen. Het risico op het oplopen van een BRMO is niet uitgesloten, maar is net zo groot als wanneer mevrouw X tussen de gezonde Nederlandse bevolking woonachtig is. 

Naar artikel van dit onderzoek:

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0195670119301951?via=ihub